Çiroz

Tuzlanıp güneşte kurutulan balıklardan yapılan meze. Gerçek çiroz Marmara’ya yumurtasını bıraktıktan sonra Karadeniz’e çıkarken, yani nisanın ilk haftasından mayıs sonuna kadar tutulan zayıf ve yağsız uskumruların tuzlandıktan sonra kurutulmasıyla yapılır. Yeni tutulan uskumrular önce fıçılar içinde sekiz–on saat tuzda bekletilir, ardından solungaç ve bağırsakları kafasını koparmadan yaka tarafından çekilerek çıkartılır. Birkaç kez yıkandıktan sonra ikişer ikişer kuyruklarından bağlanır, sergi adı verilen, ince tahtadan yapılan merdivenler üzerine sırt sırta gelecek, ama birbirlerine değmeyecek şekilde asılır. Güneş ve rüzgâr alan yerlerde tamamen kuruyana kadar bırakılır. Çirozun
lezzeti kullanılan tuz miktarına, kurutmanın süresine, nemsiz ve kuru havada yapılıp yapılmadığına bağlı olarak değişir. Rengi soluk çirozlar daha tuzlu olur. Günümüzde denizlerimizde uskumru azaldığı için çiroz artık kolyos, istavrit gibi balıklardan yılın her döneminde yapılmakta ve elektrikli fırınlarda suni olarak kurutulduktan sonra ayıklanıp plastik ambalajlarda satılmaktadır.

İLHAN EKSEN

Yorum yap

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>